Biebrzański Park Narodowy został utworzony w 1993 roku i jest największym parkiem narodowym w Polsce. Chroni rozległe i prawie niezmienione dolinowe torfowiska z unikalną różnorodnością gatunków roślin, ptaków i innych zwierząt oraz naturalnych ekosystemów. Dolina Biebrzy jest bardzo ważnym miejscem gniazdowania, żerowania i odpoczynku dla ptactwa wodno - błotnego. Bagna Biebrzańskie są najważniejszym w Polsce, a także w całej Europie Środkowej i Zachodniej, obszarem lęgowym dla wielu gatunków ptaków związanych ze środowiskiem bagiennym. Dolina Biebrzy ma pod względem ornitologicznym szczególne znaczenie, zwłaszcza, że bagna zanikają w krajobrazie Europy.

Biebrzański Park Narodowy jest ważnym obszarem dla turystyki przyrodniczej, wypoczynku sobotnio niedzielnego, wędkarstwa, a także dla celów dydaktycznych. W Południowym i Środkowym Basenie parku wytyczone są piesze szlaki o łącznej długości ponad 195 km, a przy nich wybudowano 8 wież widokowych. Zagospodarowano 3 pola biwakowe w miejscowościach: Grzędy, Barwik, Osowiec. Przygotowano 2 trasy wodne: Biebrza z Lipska do jej ujścia do Narwi około 135 kilometrów oraz Jegrznia i Ełk z Rajgrodu do jej ujścia do Biebrzy około 64 kilometrów. W Osowcu organizowany jest Terenowy Ośrodek Edukacyjny z pomostami widokowymi i kładkami wśród torfowisk. Jest też punkt informacji turystycznej i wypożyczalnia sprzętu wodnego. Turystyka w tym rejonie ma charakter sezonowy. Najwięcej turystów przebywa tu wiosną i w okresie wakacji.

Uzupełnieniem walorów przyrodniczych są obiekty starej architektury drewnianej we wsiach na obrzeżach doliny. Godny zwiedzenia jest Kanał Augustowski ze śluzą w Dębowie, wybudowaną w latach 1826 - 1827 jest to zabytek budowli hydrotechnicznej. Dużą atrakcją jest także XIX-wieczna twierdza Osowiec, wybudowana dla ochrony zachodnich granic Cesarstwa Rosyjskiego w jedynym dostępnym przejściu przez bagna.

Robert Remisz