Na zachód od miejscowości Łeba, wokół przejrzystych jezior: Łebsko, Gardno i Dołgie, rozpościera się Słowiński Park Narodowy. Obszar jego w 53% stanowią jeziora, a w 6% wydmy znajdujące się na unikalnej w skali europejskiej jaką jest Mierzeja Łebska. Wydmy poruszają się z szybkością do 10 metrów na rok, zasypując las porastający mierzeję. Równocześnie odsłaniane są cmentarzyska lasów sosnowych, rosnących tu przed kilkuset laty. Największe ruchome wydmy, jakie posiada Słowiński Park Narodowy to: Łącka Góra 42 metrów, leżąca w miejscu dawnej osady Łączka oraz tak zwane Sowie Góry o wysokości 36 metrów koło wsi Kluki. Na północ od wsi Smołdzino leży Czołpińska Góra, obecnie porośnięta lasem, na której od 1875 roku świeci latarnia morska - Czołpino.

Słowiński Park Narodowy ma na swoim terenie utworzonych 11 rezerwatów ścisłych. Jednym z nich jest rezerwat Bielice - glebowo-florystyczny, obejmujący wzgórza bielicowe porośnięte ponad 100-letnim borem sosnowym i lasem mieszanym. Położony jest on między drogą polną z Żarnowskiej do Gaci, a jeziorem Łebsko. Kolejny to Bory Torfowe - rezerwat glebowo-florystyczny chroniący naturalny las sosnowy z różnymi rodzajami poszycia i runa leśnego. Największą powierzchnię Parku objętą ochroną ścisłą, stanowi Mierzeja z najbardziej rozległymi w Europie polami ruchomych wydm. Ochroną ścisłą objęto też obszary lęgowe ptaków: Gackie Lęgi, Żurnowskie Lęgi, Gardneńskie Lęgi, Klukowe Lęgi oraz Wyspę Kamienną na jeziorze Gardno, a także rozległe obszary borów bagiennych i brzeziny bagiennej Kluki i Bory Torfowe, największe w Polsce stanowisko maliny moroszki - reliktu polodowcowego Moroszka, fragment starego lasu olszowego Olszyna, reliktowy las bukowo-dębowy Klukowe Buki oraz jezioro Dołgie Małe.

W wiosce Kluki znajduje się skansen wsi słowińskiej. Kluki były wsią, w której najdłużej zachowały się relikty kultury materialnej rodzimej ludności. Sprzyjało temu położenie wsi wśród bagien i mokradeł nad jeziorem Łebsko, a także brak dobrej komunikacji z ośrodkami administracji lokalnej. Obszar pozyskany dla muzeum to centrum wsi, gdzie wcześniej istniała XVIII i XIX - wieczna zabudowa z zachowanymi trzema zagrodami. Pozostawienie zagród już istniejących i rekonstrukcja przeniesionych i posadowionych na dawnych siedliszczach, pozwoliło na zachowanie wsi Kluki jako ulicówki z szeregową zabudową po obu stronach drogi.

Robert Remisz