SŁOWIŃSKI PARK NARODOWY


Na zachód od miejscowości Łeba, wokół przejrzystych jezior: Łebsko, Gardno i Dołgie, rozpościera się Słowiński Park Narodowy. Obszar jego w 53% stanowią jeziora, a w 6% wydmy znajdujące się na unikalnej w skali europejskiej jaką jest Mierzeja Łebska. Wydmy poruszają się z szybkością do 10 metrów na rok, zasypując las porastający mierzeję. Równocześnie odsłaniane są cmentarzyska lasów sosnowych, rosnących tu przed kilkuset laty. Największe ruchome wydmy, jakie posiada Słowiński Park Narodowy to: Łącka Góra 42 metrów, leżąca w miejscu dawnej osady Łączka oraz tak zwane Sowie Góry o wysokości 36 metrów koło wsi Kluki. Na północ od wsi Smołdzino leży Czołpińska Góra, obecnie porośnięta lasem, na której od 1875 roku świeci latarnia morska - Czołpino.

Słowiński Park Narodowy ma na swoim terenie utworzonych 11 rezerwatów ścisłych. W wiosce Kluki znajduje się skansen wsi słowińskiej. Kluki były wsią, w której najdłużej zachowały się relikty kultury materialnej rodzimej ludności. Sprzyjało temu położenie wsi wśród bagien i mokradeł nad jeziorem Łebsko, a także brak dobrej komunikacji z ośrodkami administracji lokalnej.



Marzec 2016 rok - Łącka Góra wycieczka z Łeby.

























Wrzesień 2009 rok - latarnia morska - Czołpino.















Październik 2006 rok - Słowiński Park Narodowy - Łącka Góra.



























Kwiecień 2005 rok - wieś Kluki w której znajduje się skansen wsi słowińskiej.