GRANATY


Nazwą Granaty obejmuje się grupę trzech szczytów położonych w potężnej grani bocznej, odgałęziającej się od głównej grani Tatr. Zadni Granat 2239 m jest najwyższym szczytem masywu. Pośredni Granat ma wysokość 2235 m, natomiast za nim wznosi się trzeci, najbardziej północny wierzchołek, zwany Skrajny Granat 2226 m. W Tatrach utarła się zasada, według której w grupie kilku szczytów lub przełęczy noszących taką samą nazwę miano "Zadniego" nosi ten, który położony jest bliżej głównej grani masywu lub głównego wierzchołka, dalej następuje "Pośredni" oraz najbardziej oddalony, czyli "Skrajny". Tak też jest w przypadku Granatów.

Skalne drogi Granatów

Granaty opadają urwistymi żebrami skalnymi nad wschodni brzeg Czarnego Stawu Gąsienicowego umożliwiającymi działalność wspinaczkową. Kiedyś większość ludzi żyjących w Polsce rozpoczynających górskie wspinanie jechało w Tatry. Granaty kojarzą się im z pierwszymi krokami stawianymi w tatrzańskim granicie. Drogi wspinaczkowe poprowadzone przez zachodnie ściany masywu Granaty nadal należą do standardu szkoleń taternickich. Tam w większości koncentruje się wspinanie na Granaty. Środkowe żebro IV - 150m (7 wyciągów) to jedna z dróg kursowych, będąca często pierwszym wyzwaniem adeptów taternictwa. Bardziej interesująca jest droga prawym żebrem Skrajnego Granata IV - 180m (7 wyciągów), niewiele trudniejsza, ale dość eksponowana i ciekawa. Pomiędzy Skrajny a Pośredni Granat wrzyna się ponury żleb Drege'a. W swojej dolnej części, na długości niemal 200 m, ma on właściwie charakter bardzo urwistego komina, zamkniętego u góry przewieszką. Wiedzie tędy bardzo eksponowana droga, rzadko powtarzana ze względu na dużą kruszyznę skały. Najciekawszą chyba drogą Granatów jest droga północno-zachodnim żebrem Zadniego Granata, zwana Filar Staszla V - 220m (10 wyciągów). Wytyczyli ją w 1938 roku dwaj wybitni taternicy: Jan Staszel i Jerzy Hajdukiewicz. Wschodnie ściany Granatów, opadające ku Dolince Buczynowej, są rozległe lecz mało lite i często poprzecinane trawnikami. Z ciekawych wejść wymienić tu można wiodącą wysokim, wschodnim filarem Zadniego Granata, drogę Biela i Jaworowskiego.

Poza samymi Granatami, w odchodzącym na północ od Skrajnego Granata grzbiecie Żółtej Turni, położona jest nietrudna, ale piękna trasa wspinaczkowa Grań Fajek II. Krótkie, ale bardzo eksponowane przejście grani, między Żółtą a Pańszczycką Przełęczą, jest jedną z piękniejszych graniówek w otoczeniu Hali Gąsienicowej.

Przez Granaty przebiega najsłynniejszy turystyczny znakowany szlak Tatr - Orla Perć. Sieć szlaków łącznikowych, wiodących z Hali Gąsienicowej zarówno na Skrajny jak i Zadni Granat, pozwala na przejście masywu w osobnej, ciekawej wycieczce, niezależnej od przejścia całości Orlej Perci.



2011.09 - Widok na Granaty na drogi: Prawe Żeberko i Środkowe Żeberko.



Na pierwszym wyciągu - Prawe Żeberko.







Środkowe Żeberko.



2009.08 - Widok z Hali Gąsiennicowej na Granaty i nasz cel - Filar Staszla.
Wytyczyli ją w 1938 roku dwaj wybitni taternicy: Jan Staszel i Jerzy Hajdukiewicz.
Droga wiedzie północno-zachodnim żebrem Zadniego Granata.



Patrycja wspina się na trzecim wyciągu na płycie w kształcie rombu.



Stanowisko po trzech wyciągach przed piątkowym uskokiem.



Patrycja prowadzi uskok.



Studiowanie topo przed piątkową ścianką.



Króciutkie zejście z żebra pod ściankę.



Ósmy wyciąg. Atak na ściankę.



Najładniejsze miejsce drogi.

Opis regionów wspinaczkowych w Tatrach