Zwana czasami jako Dolina Karniowicka lub Jar Kobylański w odległości około 20 kilometrów od centrum Krakowa leży Dolina Kobylańska.
Najlepsze dojście do doliny jest z centrum wsi Kobylany idąc wzdłuż potoku. Idąc tędy wchodzi się do doliny od strony południowej.
Wrota doliny tworzy Brama Kobylańska, za którą ciągnie się prawie 4 kilometrowy wąwóz z którego zboczy wznoszą się liczne wapienne skały.
Dnem wąwozu płynie potok Brynia. Najładniejszą i najbardziej znaną skalną turnią Doliny Kobylańskiej jest Żabi Koń,
pod którym rozciąga się rozległa polana na której od lat funkcjonuje nieformalny biwak.
Już w 1938 roku Cz. Łapiński i M. Paully poprowadzili piękną i najpopularniejszą chyba drogę wspinaczkową w Dolinie Kobylańskiej
dwuwyciągowy Trawers Żabiego Konia. Otoczenie polany pod Żabim Koniem stanowią dobrze widoczne skały,
z których najokazalsze to: Szara Płytka, Turnia z Krokiem, Zjazdowa Turnia, Turnia Długosza.
Ukryty w drzewach jest rozległy Masyw Kuli usytuowany na lewym zboczu doliny.
Oferuje bardzo ciekawe wspinanie z drogami dochodzącymi do 30 metrów wysokości.
Dolina Kobylańska jest jednym z największych i najlepiej obitych rejonów wspinaczkowych w Polsce.
Prawie 250 dróg ma komplet przelotów pozwalających na wspinanie tylko z ekspresami.
Na większość dróg wystarcza lina 50 metrowa, jedynie na skałach Żabi Koń, Zjazdowa Turnia i Wronia Baszta przydatna jest lina 60 metrowa.
Mimo tego miłośnicy wspinaczki tradycyjnej na własnej asekuracji znajdą piękne, nieobite drogi, na które trzeba zabrać komplet kości, friendów i długie pętle.
Niestety popularność jaką cieszy się Dolina Kobylańska wśród wspinaczy powoduje, że popularne drogi są bardzo wyślizgane.
Dolina Kobylańska przewodnik wspinaczkowy, którego autorem jest Rafał Nowak jest najlepszym topo o tym rejonie wspinaczkowym.
Robert Remisz
Czerwiec 2008 - Trawers Żabiego Konia - pierwszy wyciąg - zacięciem od podstawy ściany na półkę,
dalej wspinamy się pod okap,
a następnie trawersem na półkę ze stanowiskiem pośrednim.
Trawers Żabiego Konia po raz pierwszy poprowadzili Cz. Łapiński i M. Paully w 1938 roku.
Razem z Martą przechodzimy ją 70 lat później.
Kolejna klasyczna droga na Żabi Koń - Jarzębinka.
Maj 2008 - Dolina Kobylańska w całej okazałości.
Efektowna turnia skalna - Żabi Koń.
Polana pod Żabim Koniem - nieformalne pole biwakowe.
Mała Płyta.
Turnia z Krokiem - widok z pod Szarej Płyty.
Dolina Kobylańska - widok w stronę górnej części.
Zjazdowa Turnia.
Szara płyta - rozległa, pionowa płyta skalna.
Zacięcie Szarej - Zębata - najłatwiejsza droga na tej płycie skalnej.
Zacięcie jest niestety mocno wyślizgane.
Masyw Kuli - górna część drogi Czar PGR-u. Janusz kończy drogę.
Wspinam się w masywie Kuli na prawie 30 metrowej, ładnej czwórkowej drodze Uśmiech Sołtysa.
Dolina Kobylańska w głębi.
